پ ) قبول دستمزد يا وجوه ديگرى از بيمار يا مؤسسات براى خدماتى كه طبق قانون انجام نگرفته و يا با خدمتى كه انجام يافته است ، متناسب نبوده باشد ، مخصوصا قبول هرگونه وجوه دلالى يا كميسيون از هركس و به هر عنوان . ت ) پزشك مجاز نيست دربارهء خدمات پيش‌گيرى و تشخيص يا درمان هيچ‌گونه نظر مشورتى بدهد يا عمل اجرايى به عهده بگيرد كه نفع مستقيم بيمار در آن نباشد و به ويژه اگر با ابراز اين نظر يا اجراى آن دستور ، مقاومت بدنى يا روانى يك موجود انسانى ضعيف شود ، مگر اينكه از نظر درمان به سود بيمار تمام شود . ث ) پزشك بايد با احتياط كامل و نه به‌منظور كسب شهرت يا حيثيت دروغين ، از اكتشافات جديدى كه در امور درمانى انجام مىگيرد ، استفاده كند و ما دام كه ارزش حقيقى آن‌ها مسلّم نشده است نبايد آن‌ها را به كار برد . ج ) پزشك فقط امورى را كه خود شاهد بوده و صحت آن‌ها را دريافته است ، مىتواند گواهى كند . 1 - 2 - وظايف پزشكان دربارهء بيماران خود پزشك بايد هميشه اصل « حفظ حيات » انسانى را در نظر داشته باشد . پزشك بايد تمام وسايل و اطلاعات دانش پزشكى خويش را همراه با فداكارى لازم در اختيار بيمار قرار دهد و اگر احساس كرد كه تشخيص يك بيمارى يا يك وسيلهء درمانى مشخصى از حدود توانايى و دسترس او خارج است ، بايد همكار ديگرى را ، كه در اين قسمت بر او رجحان دارد ، به بيمار و كسان او معرفى كند ( عينا شبيه به ماده 10 از نصايح كتاب خلاصة الحكمه ) . پزشك بايد مطلقا راز بيمار خويش را نگاه دارد ، خواه آن قسمت كه بيمار مستقيما در اختيار او گذاشته يا خود از راه‌هاى ديگر به‌دست آورده است ( شبيه به ماده 3 از نصايح كتاب خلاصة الحكمه ) .